Hoe het veiligheidsscheermes werd uitgevonden: het bewaakte mes van Jean-Jacques Perret

Vraag een kamer vol natte scheerapparaten wie het veiligheidsscheermes heeft uitgevonden en je hoort meestal één naam. Het echte verhaal is ouder en een stuk rommeliger. Het veiligheidsscheermes kwam niet in één enkele geniale flits aan; het is voortgekomen uit een heel oud probleem, namelijk hoe je een scherpe rand tegen de huid drukt zonder deze te openen. Het uiteindelijke antwoord was bijna beschamend eenvoudig: stop iets tussen het lemmet en het gezicht, zodat alleen een stukje staal ooit de huid kan bereiken.

Vóór de naam: De houten bewaker van Jean-Jacques Perret

In de achttiende eeuw was scheren een kapperszaak en een riskante taak. Open scheermessen waren lang, stijf en meedogenloos, en een moment van onoplettendheid zorgde voor een snee. In 1762 publiceerde een Franse messenmaker, Jean-Jacques Perret, een verhandeling over het scheren, waarin hij een open scheermes beschreef met een houten beschermkap langs de rand.

Het idee kwam van de timmermansschaaf, waarbij een houten mond bepaalt hoeveel ijzer er in het hout kan bijten. Perret paste dezelfde manier van denken toe op staal en huid. De bewaker beperkte de blootstelling, het mes kon zich niet langer ingraven en de hoek van de snede werd iets dat door het gereedschap werd bepaald in plaats van door de hand.

Perret gebruikte de term veiligheidsscheermes nooit, en zijn apparaat was nog steeds een open scheermes dat moest worden gestropd. Het werkte het beste als trainingsmiddel voor jonge mannen die zichzelf leerden scheren. Maar het principe dat hij in de jaren zestig van de achttiende eeuw op papier zette, controle van de belichting en controle van de hoek, is precies het principe dat elk veiligheidsscheermes vandaag de dag nog steeds volgt.

1880: De term zelf wordt opgenomen in het patentrecord

De term veiligheidsscheermes komt voor het eerst voor in een patent dat in 1880 werd verleend aan de gebroeders Kampfe, Duits-Amerikaanse messenmakers die in New York werkten. Hun ontwerp was een frame in plaats van een kaal mes: een hol geslepen mes zat in een houder met een kamachtige bescherming aan de voorkant en een handvat aan de achterkant.

Het frame deed twee taken tegelijk. Het hield de rand in een vaste hoek, zodat het scheerapparaat niet langer een vaste pols nodig had, en het beschermde de huid tegen alles behalve de smalle strook mes die de kam blootlegde. Vroege modellen waren niet goedkoop en het mes moest er nog steeds uit worden gehaald, gestript en geslepen. Toch kwamen tegen het einde van de jaren tachtig van de negentiende eeuw steeds meer bewaakte scheermessen op de markt, en de vorm van het moderne scheerapparaat, een handvat, een hoofd en een klein puntje, was al zichtbaar.

1901 tot 1904: Thin Steel herschrijft de economie

Toen kwam koning C. Gillette, een Amerikaanse verkoper met een eigenwijs idee. In plaats van een dik, stijf mes dat opnieuw moest worden geslepen, stelde hij zich een dun plaatstalen mes voor, gestempeld, gehard en geslepen in een fabriek en vervolgens tussen twee platen geklemd op een herbruikbaar handvat. Toen de snede bot werd, ging het mes de bak in en kostte een nieuw mes een paar cent.

Het bedrijf werd opgericht in 1901, het patent werd verleend in 1904 en de eerste verkopen in 1903 waren klein genoeg om in één krat mee naar huis te nemen. Wat alles veranderde was de Eerste Wereldoorlog, toen miljoenen soldaten de nieuwe scheermessen kregen. Mannen die nog nooit een strop hadden gehad, kwamen thuis en verwachtten een nieuw randje in een papieren verpakking. Het open scheermes is nooit verdwenen, maar is niet langer de standaard.

De uitvinding in één tijdlijn

Waarom het ontwerp de eeuw overleefde

Wat Perret ontdekte met een blok hout, maten latere ingenieurs in cijfers. Drie van hen bepalen hoe een scheermes op het gezicht aanvoelt:

• Mesafstand, de afstand tussen de mesrand en de beschermkap.
• Blootstelling van het mes, hoe ver de rand buiten de lijn van de beschermkap en de dop zit.
• Scheerhoek, hoe het hele hoofd de huid raakt.

Pas een van deze aan en het scheermes verandert van karakter, van mild en vergevingsgezind naar efficiënt en veeleisend. Dit is de reden waarom twee scheermessen die er vrijwel identiek uitzien, totaal verschillend kunnen scheren.

Het blad is net zo belangrijk als het frame. Een moderne dubbelzijdig mes is een strook staal van ongeveer een tiende van een millimeter dik, geslepen tot een rand gemeten in fracties van een micron en vervolgens gecoat. Gesputterde chroom- of platinalegeringen op de snede vertragen de slijtage, en een toplaag van PTFE vermindert de wrijving, zodat het mes glijdt in plaats van trekt. Roestvrij staal zorgt ervoor dat de rand niet corrodeert tussen de scheerbeurten door. Daarom gaan de mesjes die vandaag de dag worden gemaakt langer mee dan de koolstofstalen versies die de eerste helft van de twintigste eeuw domineerden. Als je dieper in de geometrie wilt gaan, onze gids voor het ontwerp en de materialen van veiligheidsscheermessen behandelt het stap voor stap.

Van werkplaatsidee tot productielijn

We maken sinds 1997 mesjes in Songjiang, Shanghai, en de vragen die we elke week beantwoorden zijn dezelfde waar Perret en de gebroeders Kampfe aan werkten: hoeveel rand moet zichtbaar zijn, hoe dik moet het staal zijn en welke coating houdt het glad, zowel bij de tweede als bij de eerste scheerbeurt. Niemand in onze fabriek beweert het veiligheidsscheermes te hebben uitgevonden, maar we besteden onze dagen wel aan de details die de uitvinding bruikbaar maken.

Aangepaste Super Steel 74 dubbelzijdige scheermesjes Precisiemesjes met dubbele rand, lengte 42,8 mm en dikte 0,1 mm, van premium gewalst staal en OEM-aanpassing voor scheermesmerken. Bekijk Product →

Onze eigen winkel beheert acht geautomatiseerde lijnen en produceert een paar honderd miljoen mesjes per jaar, van dubbelzijdige en enkelzijdige mesjes tot wenkbrauwmesjes en de handvatten waarmee ze worden vastgehouden. Gaandeweg hebben we geïnvesteerd in magnetronsputterapparatuur om dunne metaalcoatings aan te brengen, en in geautomatiseerde las- en inspectiemachines die randen sneller en consistenter controleren dan welk paar ogen dan ook. Het kwaliteitssysteem volgt ISO 9001, en het dagelijkse werk is een lang betoog over staalsoorten, slijphoeken en laagdikte, beleefd beargumenteerd.

Multifunctionele veiligheidsscheermesjes met één rand Messen met één snijkant voor schrapen, trimmen en fijn snijden, compatibel met verschillende houders en verkrijgbaar in Tokkin-staalopties met OEM-aanpassing. Bekijk Product →

Wat dat voor kopers betekent, is vrij eenvoudig. Een mes dat hard aanvoelt, heeft meestal eerder een geometrie- of coatingprobleem dan een mysterieus probleem, en een mes dat in de verpakking roest, heeft een materiaalprobleem. Het is goedkoper om deze uit te zoeken voordat een container wordt verzonden dan achteraf.

Aangepaste 74 handmatige scheermeshandgreepset Scheermesset van roestvrij staal en ABS-handvat in standaard- en uitgebreide modellen, met duurzame houders voor scheer- of scheermestoepassingen. Bekijk Product →

Vragen die kopers nog steeds stellen over de uitvinding

Wie heeft het eerste veiligheidsscheermes uitgevonden?

Jean-Jacques Perret is de naam die het vaakst wordt genoemd. Zijn bewaakte open scheermes uit de jaren 1760 was de eerste algemeen beschreven poging om een ​​mes veiliger te maken door middel van een fysieke bewaker in plaats van door een vastere hand.

Wanneer werd het veiligheidsscheermes uitgevonden?

Het hangt ervan af welke mijlpaal je meetelt. Het bewaakte ontwerp verscheen in 1762, de term zelf werd in 1880 gepatenteerd en het dunne wegwerpmesje dat de meeste mensen zich vandaag de dag voorstellen, arriveerde tussen 1901 en 1904.

Waarom heet het een veiligheidsscheermes?

Omdat de beschermer, dop of kam beperkt hoeveel het mes de huid kan raken. Vergeleken met een open scheermes daalt het risico op een diepe snee sterk, ook al kan een veiligheidsscheermes nog steeds een onzorgvuldig scheerapparaat beschadigen.

Twee en een halve eeuw later is de uitvinding niet echt van vorm veranderd. Een bewaker bepaalt nog steeds de belichting, een handvat bepaalt nog steeds de hoek, en een dun stuk gecoat staal doet nog steeds het snijden. Al het andere, van de legeringskeuze tot de sputterdoelen, is verfijning. Dat is een bemoedigende gedachte voor iedereen die in dit vak werkt: de goede ideeën blijven meestal bestaan, en het is de taak om ze elk decennium een ​​beetje beter te maken.